PAUL’S EPISTLE TO TITUS

The New Anglo-Saxon Version of the Bible (NASV)

Michel van der Hoek / 13 July 2002

1

Paulus, Godes þeow and Cristi Iesu apostol for þæm geleafan of Godes gecorenum and for þære cuða þære soðfæstnesse þe lædeð on halignesse—² þæt is geleafa and cuða standande on tohopan for þæm ecan life þe unleogendlice God behet beforan seo tid ongan, ³ and æt his gesettode timan broht he his word on leohte þurh þa bodunge þærmid he me getrywode þurh Godes bebod ures Hælendes,

⁴ Titum, minne soðen sunu on urum gemanan geleafan:

Giefu and frið fram Gode þam Fædre and Cristum Iesum urum Hælende.

Titi weorc on Cretam

⁵ Se grund þe ic forlet þe on Cretam wæs þæt þu fulwyrce þæt þe næs fulfremed, and þæt þu asette ieldran on eallum burgum, swa ic þe gereccte. ⁶ Ieldran sculon beon ungewemmed, anes wifes ceorl, an fæder hwæs cildu geleafað and sindon þære wildhade and ungehyrsumnesse unscyldig. ⁷ Forðy an biscop weorð mid Godes weorce betæct, sceolde he beon ungewemmed—ne sylfwillig, ne eðe abolgen, ne þære druncenesse gewuna, ne gewealdig, ne folgere of unrihtwisran freme. ⁸ Ac he sceal beon giestliðe, ealena godan þinga lufiend, selfsmilte, rihtwis, halig and geþreagen. ⁹ He sceal healdan strange on þæm getreowan ærende swa hit wæs gelered, swa þæt he mæg bemodigan oðere men mid rihtre lare and wiðcweðan þam þe hit wiðerwinnað.

¹⁰ Forðy þær sindon fela wiðerwinnenda folc þe anga sprecað and bespecað, swiþost þa of þæm ymbsniðendum. ¹¹ Hiera muða sculon beon gestoppod forðy hi adilegiað ealu hus forðæm þæt hi lærað þæt þe gelæred ne mæg for eornostleassum gewinne. ¹² Efne hiera agenra witegena an sægde, “Cretenwara sindon æfre leogeran, bealustuntas, idele swelgeran.” ¹³ Þeos witegung is soðu. Forðy, leaniað hie strange, swa þæt hie sien gesunde on þæm geleafan ¹⁴ and ne hyren iudeiscum runum oððe þæm bebodum þæs þe soðfæstnesse ne gehyrað. ¹⁵ Þam swutolum is eal swutol, ac þæm þe sind gewemmede and ne geleafað, nis nawiht swutol. Efne, hiere modas and ingeðancas begen sind gewemmede. ¹⁶ Hi manað þæt hi God cunnon, ac hi wiðsacað him on wercum. Hi sindon egeslice and ungehyrsume and eallum weorce unnytte.

Titi lære for ðæm folce

2

Þu scealt læran þæt þe is þære gesundan lære geseme. ² Lære þæm ieldrum mannum þæt hi sien getemprode, arful, self-wealde, and gesunde on geleafan, lufe and geðylde.

³ Swa sylfe, lære þæm ieldrum cwenum þæt hi sien arwyrðe on þære wise swa hi libbað, þæt hi ne sien folcleaseran oððe drincen wines to fela. Ac hi sculon læran þæt þe god is. ³ Þonne magað hi þa geonge mægda læran þæt hi hiera wer and cild lufien, ⁴ sien self-wealde and swutole, weorcend æt huse, fremsum, and hiera werrum underþeoded, swa þæt nane Godes Word ne bysmereð.

⁶ Swa eac, bemodig þa geonge menn þæt hi sien self-wealde. ⁷ Sett him bigspel on eallum þingum þætte þu god dost. Ætywe arwyrðe on þinre lare, and eac eornostnes ⁸ and gesynto on spæce þæt þe ne mæg beon fordemed, swa þæt þa þe wiðerwinnað þec sien ofscomed forðy hi næbbað nawiht yfles þæt hi ymb us secgan magað.

⁹ Lære ðeowan þæt hi hiera hlafordum on eallum underþeoden, him gecwemen, him na wiðsprecen, ¹⁰ and his na stelen, ac ætywen þæt hi sindon ful arwyrðe. Þa hreodað hi Godes ures Hælendes lære.

¹¹ Forðy Godes giefu þe hal bringeð is on eallum mannum gemang ætywed. ¹² Hit læreð us þæt we ungodlicnesse and woroldlicum lustum wiðerwinnað and self-wealde, soðfæste and godlice libbað on þissre æ, ¹³ þonne we abidað þæs eadigan tohopan, þære wuldorlican ætywunge ures hean Godes and Hælendes, Iesu Cristi, ¹⁴ þe geaf hine selfne for us þæt he alysde us of ealum beala swa þætte he for him selfe folc geclænde þe his agen folc is, giernful for to donne hwæt he wil.

¹⁵ Swa þas sind þa þing þa þe þu læran sceoldost. Bemodig and leanie mid anwealde. Ne læt nænig mann þe ne forhogian.

Þæt gode don

3

Gemonie þæt folc þæt hi hlafordum and anwealdum underþeodað, þæt hi gehyrsume sien, gearo to donne þæt gode, ² nænige mann ne bysmeren, friðig sien and smeagung hæbben, and ætywen soð eaðmodnesse fore eallum mannum.

³ Anes dæges wæron we eac dwæse, ungehyrsume, þurh manige luste and willan geswicede and underþeoded. We libdon on hate and niðe, gehatte and oðerne hatende. ⁴ Ac þonne Godes fremsumnes and lufu, ures Hælendes, ætywde, ⁵ alysde he us. He ne dydd þis forðy we hæfdon rihtwise þing gedon, ac for his giefe. He alysde us þurh þa ðweal of edcenninge and þa edniwunge þurh þone Haligne Gast, ⁶ þe he rumheort ofer us agot þurh Iesum Cristum urne Hælend, ⁷ swa þæt, þonne we þurh his giefe rihtwisode sindon, we mihton beon yrfeweardas mid þæm tohopan of ecum life. ⁸ Her is soð spell. And ic will þæt þu þrycst þas þing, swa þæt þa þe on Gode truwodon sien behygdig þæt gode to wyrcenne. Þas þing sindon þryðlice and eallum mannum geðigenlice.

⁹ Ac onscun dwæse mala and cneorissan and geflit and gefeoht ymb þa æ forðy hi sindon ungeðigenlice and unnytte. ¹⁰ Manie geflitful man fyrst and oðer mæl. Æfter þæt wiðerceos hine. ¹¹ Þu mægst beon gewiss þæt swilc mann is bealuful and firenful. He hæfð hine selfne fordemed.

Letst gespræc

¹² Swa hwonne swa ic sende þe Artemas oððe Tychicus, fandie þæt þu cume me to æt Nicopolis, forðy ic hæbbe me gerædd þæt ic wunie her þisses wintres. ¹³ Do eall þæt þu mægst to fultumienne Senam þæm lahwitan and Apollo on hiera siðe þætte him nawiht forðole. ¹⁴ Ure folc sceall learnian þæt gode to wyrcenne, þætte hi magen him hiera ðearf selfe fyllan and ne libben unnytt lif.

¹⁵ Ealle mid me halettað þe. Halette þa þe lufiað us on þæm geleafan.

Giefu sie mid eower ealle.